KANCELARIA PARAFIALNA

czynna jest codziennie

po każdej Mszy świętej.

1980 r. - wybudowanie domu katechetycznego parafii pw. św. Michała

27 czerwca 1989 r. – erygowanie parafii przez ks. kard. Józefa Glempa

od 1997 r. - przebudowa budynku katechetycznego na kościół

62-200 Gniezno

ul. Kwiatowa 7

tel./fax 61 426 48 54

e-mail:

784 - 21 - 47 - 865

040091490

05 1240 3246 1111 0010 2955 0354

Parafia tutejsza, pw. św. Maksymiliana Kolbego zaczęła istnieć 27 czerwca 1989 r. Korzysta ona z oddanego do użytku w roku 1981 budynku katechetycznego parafii pw. św. Michała Archanioła, który został przebudowany w roku 1997. Teren parafii to niemal w całości jedno z pierwszych osiedli wybudowanych w Gnieźnie po II wojnie światowej. Aktualnie parafię zamieszkuje 2700 osób, z których jawnie 50 nie praktykuje. Zdecydowana większość parafian to emeryci lub renciści. Dużo jest osób samotnych, mało zaś jest dzieci i młodzieży. Rzeczywistość kreuje jednak powoli obraz parafii odmładzającej się. Dostrzegamy jak wiele osób młodych zamieszkuje na terenie tutejszej parafii; coraz więcej w domach jest dzieci. Szkoda jednak, że nie spotykamy się z nimi częściej aniżeli jeden raz w roku podczas wizyty kolędowej.

Terytorialnie parafia jest bardzo zwarta – najdalszy dom jest ok. 500 metrów od kościoła; prawie 1/3 parafian mieszka w odległości 100 m od kościoła w trzech kolejnych wieżowcach. Mimo to udział w życiu parafii dla znacznej części Parafian jest zbyt uciążliwy – duszno w kościele, bliskość innych kościołów, przyzwyczajenie. W całej parafii średnio przyjmuje po kolędzie ok. 70% tutejszych parafian. Trudno jest określić frekwencję parafian uczestniczących w coniedzielnej Mszy świętej, ponieważ wierni z przyzwyczajenia uczęszczają do bliskich sobie kościołów. Trudno mówić o więzi parafialnej, na której ciąży fakt bliskości kościoła Garnizonowego, zadawnione sentymenty i przyzwyczajenia chodzenia do kościoła św. Michała, do Katedry, do kościoła św. Jana lub do Franciszkanów. Z drugiej strony, każdego roku, połowa dzieci I Komunijnych, ze względu na uczęszczanie do mającej swoją siedzibę na terenie tutejszej parafii Szkoły Podstawowej nr 6 i pragnienie przyjęcia sakramentu Eucharystii z koleżankami i kolegami z klasy, pochodzi z innych parafii. Szczególnym duszpasterstwem objęte są rodziny tychże dzieci, które spotykają się na Eucharystii w każdą niedzielę, o godz. 11.00. Ogólnie biorąc frekwencja dorosłych na niedzielnej Mszy świętej wynosi około 50%. Należy także podkreślić, że bardzo cieszy fakt, iż spośród obecnych na Mszy św. bardzo wielu przystępuje do Komunii świętej. Ponadto każdą Mszę świętą kończy się wspólnym odmówieniem modlitwy do św. Michała Archanioła.

Obecnie w parafii pracuje jeden kapłan: ks. proboszcz Jacek Orlik . W codziennym duszpasterstwie, przede wszystkim w sprawowaniu bardzo licznie zamawianych Mszy św. i posłudze konfesjonału, z wielką gorliwością i zapałem pomagają systematycznie: ks. dr Rafał Białek, dyrektor Archidiecezjalnego Domu Księży Seniorówe oraz ks. kanonik Edmund Hamerski – kapłan Senior.

Bardzo wielu parafian przychodzi na Mszę św. w ciągu tygodnia. Cechą nas charakteryzującą jest fakt, iż codzienna Msza św. poranna jest o godz. 9.00. Każdego dnia poprzedza ją modlitwa różańcowa odmawiana systematycznie przez Wspólnotę Żywego Różańca. Warto również dopowiedzieć, że w tutejszym kościele w każdy piątek o godzinie 8.45 wierni gromadzą się Nabożeństwie do Bożego Miłosierdzia; w każdą niedzielę śpiewamy Godzinki o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny; w każdą pierwszą sobotę miesiąca o godzinie 8.15 jest Różaniec Wynagradzający Niepokalanemu Sercu NMP. Nabożeństwo majowe mamy o godz. 18.30, połączone z Apelem Jasnogórskim i wspólnym śpiewem. W parafii pielęgnuje się nabożeństwo do św. Maksymiliana w każdy wtorek; Nowennę do Matki Bożej Nieustającej Pomocy w każdą środę; godzinną adorację Najświętszego Sakramentu w każdy I piątek miesiąca, a także w każdy I czwartek prowadzoną przez Stowarzyszenie Wspierania Powołań Kapłańskich. Z tutejszej parafii pochodzi dwóch kapłanów diecezjalnych oraz jeden brat kapucyn. Z parafii są cztery powołania żeńskie do zgromadzeń zakonnych. Żywa jest również w tutejszej wspólnocie pamięć o zmarłych jej proboszczach: ks. kanoniku Zenonie Rubachu i ks. Edmundzie Karuku. Warto również wspomnieć, że Procesję Bożego Ciała przeżywamy we wspólnocie z sąsiednią parafią, to jest z parafią pw. św. Michała Archanioła. Natomiast parafialne rekolekcje wielkopostne dla dorosłych każdego roku rozpoczynają się w Środę Popielcową, a kończą w I niedzielę Wielkiego Postu.

Szczególną uwagę zwraca się na dbałość o przejrzystość i piękno liturgii, a także na oprawę muzyczną i śpiew, w czym pomocą jest dyspozycyjna posługa tutejszych organistów – p. Sylwii i p. Marka oraz bardzo pięknie rozwijającej się scholii dziewczęcej. Niewątpliwie wspólny śpiew ułatwia projektor multimedialny.

W oprawę liturgiczną, we właściwych sobie proporcjach i posługach, włączają się dzieci, młodzież i różne grupy parafialne. Bardzo często dzieci angażują się w przygotowane przez panią katechetkę Renatę okolicznościowe przedstawienia.

Bardzo prężnie współpracują ze sobą Rada Duszpasterska i Ekonomiczna. W tutejszej parafii działają takie wspólnoty jak: wspomniane już Żywy Różaniec, Stowarzyszenie Wspierania Powołań Kapłańskich i chórek dziewczęcy, a ponadto Rycerstwo Niepokalanej, Liturgiczna Służba Ołtarza i Odnowa w Duchu Świętym. Na szczególną uwagę zasługuje systematyczna i bardzo zaangażowana działalność Parafialnego Zespołu Caritas, który wspiera osoby potrzebujące pomocy. Przy tutejszej parafii funkcjonuje również Świetlica Środowiskowa dla dzieci i młodzieży. Trzeba podkreślić, że zaangażowanie parafian polega na bardzo dużej ofiarności przy różnego rodzaju zbiórkach. Z tych środków dla dzieci potrzebujących dofinansowywane są obiady w szkołach oraz działalność Świetlicy Środowiskowej. Ponadto w tutejszej wspólnocie swoją działalność prowadzi Parafialny Klub Sportowy MAKSIO, a także cieszymy się, że z pomieszczeń parafialnych korzystają harcerze.

Cechą charakterystyczną dla tutejszej parafii jest również grupa tych samych osób, które od blisko 10 lat w każdy poniedziałek po porannej Mszy św. liczą pieniądze złożone przez wiernych na tacę i do puszek. Jest również grupa pań, które systematycznie dbają o czystość i wystrój kościoła.

Parafia tutejsza, ze względu na odpowiedzialność ks. proboszcza, jest miejscem spotkań strażaków PSP, druhów OSP i pracowników policji.

Wspólnota tutejsza każdego roku integruje się i rozwijała poprzez różnorodne pielgrzymki – piesze na Jasną Górę w Grupie Promienistej, a także autokarowe krajowe i zagraniczne do różnych sanktuariów, czy też do Teatru. Dzieci i młodzież, każdego roku biorą udział w zimowych i letnich wyjazdach, w letnich półkoloniach, czy też w rajdach rowerowych.

Jednocześnie, w miarę możliwości, podtrzymywane jest Partnerstwo z Parafią św. Klemensa w Süchteln w Niemczech.

Tutejsza parafia, otwierając się na ludzi z zewnątrz, mniej wierzących i praktykujących, a także w celu jeszcze większej integracji wspólnoty organizuje od  Parafialny, w który angażuje się wiele osób, rodzin i grup parafialnych. Festyn ten jest związany ze świętowaniem uroczystości odpustowej w tutejszym kościele, czyli w dniu 14 sierpnia.

Bardzo ścisła jest współpraca, na wielu płaszczyznach, z placówkami oświatowymi znajdującymi się na terenie tutejszej parafii: Szkołą Podstawową nr 6, Prywatną Szkołą Podstawową "Akademia Maxima", Specjalnym Ośrodkiem Szkolno Wychowawczym nr 1 oraz Przedszkolem „Pszczółka Maja”. Posługę katechetyczną w tychże placówkach pełni sześcioro katechetków. Ponadto parafia tutejsza współpracuje z Domem Dziecka przy ul. Paczkowskiego, z którego to wychowankowie systematycznie korzystają z sakramentów świętych w tutejszym kościele, choć terytorialnie przynależą do parafii pw. św. Michała Archanioła.

W celu pogłębienia wiedzy religijnej, a także lepszej wymiany informacji drukowany jest, w nakładzie 400 sztuk parafialny tygodnik „Maksymilian”. Ukazuje się również, kierowany do dzieci, miesięcznik „Boży Duszek”, w nakładzie 150 sztuk. Zauważa się jednak słabe zainteresowanie prasą katolicką, szczególnie rozprowadzanym w tutejszej parafii w nakładzie 20 sztuk „Przewodnikiem Katolickim”. Tutejsza parafia posiada również własną stronę internetową: maksymiliankolbe.pl oraz parafialny profil facebooka.

Na co dzień duszpasterze spotykają się z wieloma problemami, w środowisku osiedlowym, jak np.: samotność i bezradność ludzi starszych, wysoki stopień bezrobocia, a co za tym idzie postępujący proces zubożenia, często zagubienie w życiu i niewiara w możliwość zmiany na lepsze. Z niepokojem i smutkiem trzeba zauważyć, że wielu młodych ludzi żyje w związkach niesakramentalnych mimo, że nie ma formalnych przeszkód do zawarcia Sakramentu Małżeństwa. Choć pojawiły się również liturgie sakramentu małżeństwa połączone z udzielaniem sakramentu chrztu św. dzieciom nowożeńców – nazywa się je potocznie: „ślubochrztami”. Duży niepokój budzą małżeństwa niesakramentalne i problemy alkoholowe w wielu rodzinach, brak troski o właściwe wychowanie dzieci i młodzieży, i to nie tylko duchowe wychowanie. Również duszpasterze mają świadomość, że w pobliżu parafii nad jeziorem gromadzą się sataniści, a ponadto jest duży problem odurzania młodzieży narkotykami. Duszpasterze mają pragnienie, by dotrzeć szczególnie do tych osób, które odeszły od Kościoła i wiary, aby im pomóc odnaleźć się przed Bogiem i w Kościele.

Tutejsza parafia nie ma własnego cmentarza, nie ma wieży kościelnej, a dzwon „Maksymilian” zawieszony na konstrukcji pomieszczenia gospodarczego kilka metrów od ściany pobliskiego wieżowca, jak „Zygmunt na Wawelu” bije jedynie podczas procesji Rezurekcyjnej i przed Pasterką.

Należy mieć świadomość, że obraz życia religijnego tutejszej wspólnoty rzutuje także na jej stan gospodarczy i wizerunek budynku tutejszej parafii. Każda praca z nimi związana jest omodlona.

Od roku 2007 został dokonany wykup gruntu pod budynkiem kościoła, wykonano remont pomieszczeń piwnicznych, budynek kościoła został ocieplony, część witraży została umieszczona w oknach zespolonych, a także wymieniono całą instalację centralnego ogrzewania i wykonano prace pozłotnicze w technice matowej wystroju prezbiterium (tabernakulum, Krzyża, Pasyjki Pana Jezusa, figury Matki Najświętszej oraz ramy obrazu św. Maksymiliana). Rozpoczęły się również prace związane z modernizacją i wymianą instalacji elektrycznej. Jednocześnie otrzymano akceptację przedstawionej dokumentacji zmian budowlanych w budynku parafialnym.

Jako wyzwanie do dalszego przemyślenia i dyskusji staje również: projekt modernizacji oświetlenia wnętrza kościoła oraz parking dla samochodów przy ul. Kwiatowej. W dalszej perspektywie jest także wieża do zawieszenia dzwonu i wymalowanie kościoła.

Powyższe prace nie mogłyby zaistnieć, gdyby nie wielkie zrozumienie i życzliwość parafian, tutejszych sympatyków i dobrodziejów, których troska o wygląd kościoła, ale także o godziwe mieszkanie księży jest godna uznania i wielkiego szacunku. Dlatego, właśnie przy każdej okazji, bardzo serdecznie dziękuje się Parafianom i Sympatykom za bardzo wiele dowodów życzliwości i pomocy, za modlitwę i składane ofiary, szczególnie te do puszek w każdą 2. niedzielę miesiąca.

Święta

Piątek, XXVIII Tydzień zwykły Rok A, I Wspomnienie św

Liturgia słowa

Czytania:

  • Ewangelia: